Σχόλιο στο ποστ Πρώτες εντυπώσεις από το συνέδριο του «Παρατηρητηρίου» Τρίτη, Απρ 1 2008 

Θραμπουλίδης λέει:
Απρίλιος 4, 2008 σε 9:44 π.μ.

Λογικός ο προβληματισμός που εκφράζει ο Min gyrisete stin Ellada.
Εκτίμηση μου είναι πως αν η κίνηση αυτή μείνει εκτός Πανεπιστημίων, φοβάμαι πολύ πως όπως διατυπώνει και ο Panos Kokkinos «αν δεν οργανώσουν παρουσία σε όλα τα ιδρύματα και …. η κίνηση, με όλα τα θετικά της, θα εκφυλισθεί.»
Όπως ανέφερα και σε παρέμβαση μου στο συνέδριο την Παρασκευή, η μεταφορά της ελεύθερης αυτής έκφρασης θέσεων και του προβληματισμού μέσα στα Πανεπιστήμια θα πρέπει να αποτελέσει τον βασικότερο στόχο της Πρωτοβουλίας στο επόμενο διάστημα. Και αυτό πρέπει να γίνει για δύο λόγους:
α) για να ενημερωθεί και αφυπνισθεί η μεγάλη πλειοψηφία των μελών ΔΕΠ που παραμένει θεατής των όσων διαδραματίζονται στο Ελληνικό Πανεπιστήμιο τα τελευταία χρόνια και πολύ καλά περιγράφηκαν από τους ομιλητές, και
β) για να δοθούν επιχειρήματα στην μεγάλη εκείνη πλειοψηφία των φοιτητών που έχει σπρωχθεί στο περιθώριο με τις γνωστές σε όλους μας πρακτικές με στόχο την ενεργοποίηση της. Μόνο με την «ενεργά» μέλη ΔΕΠ και «ενεργούς» φοιτητές μπορεί να υπάρξει ελπίδα. Και δεν απαιτούνται περισσότεροι για να αρχίσει αυτή η προσπάθεια. Η μαγιά είναι καλή με μία προϋπόθεση η οποία περιγράφεται από το μήνυμα που έγραφα το 2005 προς μια άλλη «Πρωτοβουλία» (του Πανεπιστημίου Πατρών).
«Υποθέτω πως θα πρέπει να θεωρούμε δεδομένο πως η συμμετοχή καθενός στην Πρωτοβουλία προϋποθέτει δύο είδους «στρατεύσεις»
Α) «Στράτευση» στο χώρο δουλειάς του καθενός που αποδεικνύεται με την καθημερινή του στάση και συμπεριφορά σε όλες του τις δραστηριότητες του μέσα αλλά και έξω από το Πανεπιστήμιο.
Β) «Στράτευση» στα συλλογικά όργανα της Πρωτοβουλίας.

Προσωπικά θεωρώ υψίστης σημασίας (και απαραίτητη προϋπόθεση για την δεύτερη) την πρώτη καθώς είναι αυτή που δημιουργεί την εικόνα του καθενός από μας στην καθημερινή του πρακτική στο Πανεπιστήμιο (γενικές συνελεύσεις τμημάτων και τομέων, επιτροπές, κλπ.) και στην ουσία διαμορφώνει την εικόνα της Πρωτοβουλίας στους υπόλοιπους συναδέλφους μας (αναδεικνύοντας την ή απαξιώνοντας την), καθώς αυτή η εικόνα άμεσα συνδέεται σε μεγάλο βαθμό με τα έργα και τις ημέρες τουλάχιστο των βασικών στελεχών.

Στις καθημερινές αυτές δραστηριότητες μας θεωρώ αυτονόητο πως εκφράζουμε τις απόψεις και θέσεις της Πρωτοβουλίας, αν δεν θέλουμε να κατηγορηθούμε ότι απλά κάποια στιγμή φοράμε και το «καπέλο» της πρωτοβουλίας για να ικανοποιήσουμε απλά κάποιες φιλοδοξίες μας οι οποίες ίσως ελάχιστα έχουν να κάνουν με τον βασικό κοινό στόχο που θέλω να πιστεύω ενώνει την πλειοψηφία των μελών …»

Θραμπουλίδης λέει:
Απρίλιος 5, 2008 σε 3:16 μ.μ

Θα συμφωνήσω πλήρως με την άποψη που εκφράσθηκε από αρκετούς σχολιαστές ότι η μεταρρύθμιση δεν μπορεί να γίνει από μέσα. Και σε αυτό νομίζω συμφωνεί κάθε νοήμων πολίτης που ζει τα τελευταία χρόνια από μέσα την τραγική κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει το Ελληνικό Κρατικό Πανεπιστήμιο. Είναι σίγουρο ότι η μεταρρύθμιση, ή αλλιώς η «γενναία μεταρρύθμιση» ή η «ανατροπή», όπως την αποκάλεσε η κ. Διαμαντοπούλου, στην εισήγηση της στο συνέδριο, πρέπει να επιβληθεί από την Πολιτεία. Είναι λογικό επίσης, όπως η ίδια τόνισε, και νομίζω πως συμφωνούμε όλοι μας σε αυτό, πως η ανατροπή αυτή για να πετύχει πρέπει να προετοιμαστεί και να δημιουργήσει ένα κατάλληλο κλίμα μέσα στην Πανεπιστημιακή κοινότητα. Και προς αυτή την κατεύθυνση έχει και μπορεί να κάνει πολύ δουλειά η Πρωτοβουλία και όλοι μας. Και μια απλή και πρώτη κίνηση προς την κατεύθυνση αυτή είναι να κυκλοφορήσουμε ο καθένας μας τις τοποθετήσεις του συνεδρίου στα μέλη ΔΕΠ και τους φοιτητές και να προκαλέσουμε συζήτηση πάνω στα θέματα αυτά. Πρέπει να μεταφέρουμε τον προβληματισμό και την συζήτηση αυτή μέσα στην Πανεπιστημιακή κοινότητα και τα διάφορα όργανα.