ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΑΙΔΕΙΑ - Ημερίδας 9ης Φεβρουαρίου συνέχεια … Σχετικό blog

Με αφορμή την Ημερίδα του Σαββάτου 9 Φεβ 2008 με τίτλο «Ελληνική Παιδεία: Εκπαιδευτικές Πολιτικές, Προβλήματα-Αγκυλώσεις, Προκλήσεις-Προοπτικές» (πρόσκληση, πρόγραμμα) που οργάνωσε η Ομοσπονδία Ενώσεων Γονέων Ν. Αχαΐας και η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση και με την πεποίθηση πως μπορεί (και πρέπει) αυτή να αποτελέσει την απαρχή ενός γόνιμου διαλόγου και συνέχισης του προβληματισμού δια της ανταλλαγής απόψεων με την αξιοποίηση της σύγχρονης τεχνολογίας, παρακαλώ τους εισηγητές να δημοσιοποιήσουν τις εισηγήσεις τους συνεισφέροντας προς την κατεύθυνση αυτή.

Παράλληλα δημοσιοποιώ τις ερωτήσεις που έκανα στα πλαίσια της Ημερίδας. Δεν παραθέτω τις απαντήσεις που έδωσαν οι εισηγητές με την έκκληση να το κάνουν οι ίδιοι συνεισφέροντας στον διάλογο αυτό.

Κλεάνθης Θραμπουλίδης

Αν. Καθηγητής

Πανεπιστήμιο Πατρών

Μετά την τοποθέτηση της κ. Λούκα Κατσέλη, και επειδή λόγω έκτακτου γεγονότος έπρεπε να αποχωρήσει, δόθηκε χρόνος για δυο ερωτήσεις. Παραθέτω στη συνέχεια την δική μου ερώτηση.

Ερώτηση: (Προς την κ. Λούκα Κατσέλη).

Θα σταθώ στη διαπίστωση πως «ξοδεύουμε πολλά στην εκπαίδευση» και στον πολύ επιτυχημένο παραλληλισμό που έκανε η κ. Λούκα Κατσέλη μεταξύ κοινωνικής πολιτικής και εκπαιδευτικής πολιτικής. Πιο συγκεκριμένα αναφέρθηκε στην αναποτελεσματικότητα της άσκησης της κοινωνικής πολιτικής λέγοντας, αν θυμάμαι καλά, πως το ποσοστό του πληθυσμού κάτω του ορίου πτώχειας πριν την άσκηση της κοινωνικής μας πολιτικής είναι 23% και μετά την άσκηση της κοινωνικής μας πολιτικής 21%, δηλαδή μια βελτίωση μόνο 2 μονάδων. Αντίθετα η αποτελεσματικότητα των άλλων Ευρωπαϊκών χωρών όταν ασκούν κοινωνική πολιτική είναι 8 με 10 μονάδες.

Επειδή για χρόνια τώρα είμαι της άποψης πως αντίστοιχη είναι και η κατάσταση από πλευράς αποτελεσματικότητας στο εκπαιδευτικό μας σύστημα θέλω να εστιάσω στην παρακάτω ερώτηση. Αν θεωρήσουμε τις δύο σημαντικές συνιστώσες προς την κατεύθυνση της βελτίωσης της αποτελεσματικότητας της εκπαιδευτικής πολιτικής οι οποίες είναι: α) η αύξηση της χρηματοδότησης και β) η δημιουργία μηχανισμών και γενικότερα ενός συστήματος που θα διασφαλίζει την αποτελεσματική διαχείριση των διαθέσιμων πόρων, ποια από τις δύο πιστεύετε πως έχει μεγαλύτερη προτεραιότητα στα πλαίσια της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης;

Λούκα Κατσέλη: «Αναμφισβήτητα το δεύτερο». Χωρίς ένα υγιές σύστημα διαχείρισης η όποια αύξηση της χρηματοδότησης …

Μετά το πέρας το 1^ου μέρους αποφασίσθηκε μετά από πρόταση να μην επιτραπούν ερωτήσεις ώστε να αναγκασθούν οι συμμετέχοντες να παραμείνουν μέχρι το τέλος της εκδήλωσης όπου σύμφωνα με το πρόγραμμα υπήρχε αρκετός χρόνος (σχεδόν μία ώρα) για παρεμβάσεις-συζήτηση-ερωτήσεις.

Μετά την ολοκλήρωση των εισηγήσεων του δευτέρου μέρους έγινε επίκληση από το Προεδρείο ώστε να γίνουν μόνο 1-2 ερωτήσεις καθώς είχε περάσει η ώρα και «όλοι θέλουμε να φύγουμε».

Με παρέμβαση μου επεσήμανα τα παρακάτω:

«Θέλω να αναφερθώ κατ αρχήν επί της διαδικασίας. Σχεδόν όλοι οι εισηγητές εκθείασαν την ανάγκη διαλόγου και συζήτησης σε αντίθεση με τους μονολόγους που δεν βοηθούν ουσιαστικά. Επιπλέον χαιρέτησαν τη σημερινή ημερίδα γιατί είναι ένα πολύ σημαντικό βήμα προς την κατεύθυνση της έναρξης ενός τέτοιου διαλόγου. Δυστυχώς με την προσπάθεια του Προεδρείου για περιορισμό των ερωτήσεων σε 1-2 η σημερινή Ημερίδα κινδυνεύει να εκφυλισθεί σε 5-6 μονολόγους και να μην εκπληρώσει τον ουσιαστικό στόχο που είναι αυτός της απαρχής ενός γόνιμου διαλόγου.

Θα ήθελα ως εκπαιδευτικός της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης που ζω από μέσα τα προβλήματα της και ως γονιός που για 15 χρόνια τώρα ζω τα προβλήματα της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης να θέσω αρκετές ερωτήσεις στους εισηγητές. Μετά την επίκληση του προεδρείου θα περιορισθώ σε 2.»

1^η Ερώτηση. (Προς τον συνάδελφο κ. Σήφη Μπουζάκη).

«Αναφέρατε στην εισήγηση σας πως αναγκαία προϋπόθεση για οποιαδήποτε μεταρρύθμιση στο εκπαιδευτικό μας σύστημα είναι η συναίνεση από τους εμπλεκόμενους φορείς και η ύπαρξη οράματος προς την κατεύθυνση αυτή.

Εκτιμάτε πως η Πανεπιστημιακή κοινότητα με τη στάση της τα τελευταία χρόνια έδειξε πως έχει όραμα προς την κατεύθυνση της βελτίωσης του εκπαιδευτικού συστήματος;

Εκτιμάτε πως έδειξε ότι είναι διατεθειμένη να θυσιάσει τα όποια κακώς νοούμενα κεκτημένα που δημιουργούν σοβαρά προβλήματα σε κάθε προσπάθεια βελτίωσης της εκπαιδευτικής διαδικασίας;»

2^η Ερώτηση. (Προς τον κ. Διονύση Κλάδη).

Η ερώτηση έχει να κάνει με τον συλλογισμό σας προς την κατεύθυνση της αμφισβήτησης της επικαλούμενης από την πολιτεία και μερίδα της κοινωνίας «κακής κατάστασης» στην οποία βρίσκεται το Ελληνικό Δημόσιο Πανεπιστήμιο σε σύγκριση με τα καλά Ευρωπαϊκά και της επισήμανσης σας πως αυτό είναι τελείως αβάσιμο καθώς, κανένας και ποτέ, δεν έδωσε επιχειρήματα προς την κατεύθυνση αυτή.

Επειδή είμαι από αυτούς που για αρκετά χρόνια υποστηρίζω και μάλιστα με επιχειρήματα την θέση αυτή θα μπορούσα να σας δώσω πολλά επιχειρήματα, τα οποία είμαι σίγουρος πως ήδη γνωρίζετε. Ταυτόχρονα όμως απαιτώ στοιχεία και επιχειρήματα από την πλευρά εκείνη που υποστηρίζει την άλλη άποψη. Και σίγουρα επιχειρήματα της μορφής «γιατί; δεν γίνονται δεκτοί απόφοιτοι μας σε Ευρωπαϊκά Πανεπιστήμια για μεταπτυχιακά;» και «δεν απασχολούνται απόφοιτοι μας σε επιχειρήσεις στο εξωτερικό;» είναι το λιγότερο αστεία και δεν μπορούν να ληφθούν σοβαρά υπόψη σε μια τέτοια συζήτηση. Ή για να το εκφράσω διαφορετικά.

Εκτιμάτε πως τα «κλειστά» Ελληνικά Δημόσια Πανεπιστήμια μπορούν να ανταγωνιστούν επιτυχώς τα ανοικτά Ευρωπαϊκά;

Εκτιμάτε πως με απαρχαιωμένα προγράμματα σπουδών μπορούμε να ανταγωνισθούμε επιτυχώς τα καλά, με σύγχρονα προγράμματα σπουδών, Ευρωπαϊκά πανεπιστήμια;

Εκτιμάτε πως με την απαξιωμένη εκπαιδευτική διαδικασία και τον εκφυλισμό της εξεταστικής με τις απεριόριστες εξεταστικές περιόδους σε συνδυασμό με την αμφισβητούμενης αξιοπιστίας διαδικασία εξέτασης, μπορούμε να ανταγωνισθούμε επιτυχώς και ισάξια τα καλά Πανεπιστήμια του εξωτερικού;

Αν ναι, Μπράβο μας! Αλλά οφείλουμε να αποδείξουμε πως είμαστε σε θέση να το κάνουμε αυτό. Και μου είναι ειλικρινά αδύνατο να δω πως μπορούμε να πετύχουμε κάτι τέτοιο, αν δεν αποδεχθούμε και υιοθετήσουμε υγιείς διαδικασίες αξιολόγησης ή αποτίμησης της αποτελεσματικότητας του εκπαιδευτικού συστήματος.

Ευχαριστώ.

Δεν θα παραθέσω τις απαντήσεις. Θα παρακαλέσω τους εισηγητές να το κάνουν ως μια αρχή γόνιμου διαλόγου και συνέχισης της Ημερίδας με χρήση της σύγχρονης τεχνολογίας.